Sezon badań termowizyjnych 2025/2026

Właśnie trwa najlepszy okres na badania termowizyjne budynków, ponieważ duża różnica temperatur między wnętrzem a otoczeniem pozwala na najdokładniejszą identyfikację miejsc strat ciepła i wszelkich kosztownych usterek izolacji. Dowiedz się dlaczego warto zdecydować się na badania termowizyjne właśnie teraz.

Spis treści

Kiedy przeprowadza się badania termowizyjne?

Optymalnym okresem na badania termowizyjne budynków jest późna jesień, zima i wczesna wiosna, gdy różnica temperatur między wnętrzem a otoczeniem wynosi co najmniej 10 -15°C. Najkorzystniej wykonuje się pomiary od listopada do lutego, kiedy chłodniejsze powietrze podkreśla miejsca strat energii i pozwala na precyzyjną diagnozę mostków termicznych oraz nieszczelności.

Dlaczego badania termowizyjne wykonywać zimą?

W zimie temperatura na zewnątrz jest wyraźnie niższa niż w ogrzewanym budynku, co pozwala kamerze termowizyjnej precyzyjnie wykryć mostki termiczne, nieszczelności oraz przedmuchy powietrza. Analiza termogramów wykonana zimą jest dokładniejsza niż w cieplejszych miesiącach, gdy warunki pomiarowe są mniej sprzyjające. Sezon jesienno-zimowy (listopad–marzec) jest zalecany przez ekspertów i normy techniczne jako czas na audyty termowizyjne – tylko wtedy test budynku pozwala ujawnić realne straty energii.

Dobre praktyki i wymogi techniczne

Badania powinny być wykonywane w odpowiednich warunkach pogodowych (bez opadów, przy stabilnej temperaturze). Budynki przed analizą powinny być odpowiednio przygotowane (domknięte okna i drzwi, stabilna praca ogrzewania). Badania wykonuje się za pomocą profesjonalnych kamer termowizyjnych przez doświadczonych operatorów z certyfikatami i zgodnie z normami PN-EN 13187. Warto także przeprowadzić pomiary w godzinach porannych lub wieczornych, gdy słońce nie wpływa na wyniki pomiaru.

Niedokładne badania termowizyjne latem

Latem termowizja budynków przestaje być skuteczna w wykrywaniu miejsc strat ciepła głównie z dwóch powodów:

Słońce intensywnie nagrzewa elewacje oraz dach, powodując wysoką temperaturę powierzchni zewnętrznych. Efekt ten zakłóca obraz z kamery termowizyjnej, przez co drobne różnice temperatur wywołane przez ucieczkę ciepła z wnętrza stają się niewidoczne. Termogram pokazuje wówczas ogrzaną powierzchnię, nie informując o rzeczywistej jakości izolacji pod spodem.
W letnich miesiącach różnica temperatur między pomieszczeniem a otoczeniem zwykle jest zbyt mała, a często bywa odwrócona (bywa chłodniej w środku niż na zewnątrz). Uniemożliwia to obserwację przepływu ciepła z wnętrza na zewnątrz budynku, przez co ocena strat energii staje się praktycznie niemożliwa.

Z tych powodów profesjonalne badania termowizyjne ukierunkowane na wykrywanie mostków termicznych i ocenę izolacji powinno się wykonywać od jesieni do wiosny, gdy występuje naturalny gradient temperatur pomiędzy wnętrzem budynku a zewnętrzem.

Jakie wady budynku możemy wykryć zimą?

Zimą, korzystając z badań termowizyjnych przeprowadzonych w odpowiednich warunkach, łatwo zidentyfikujemy:

Przerwy w izolacji, czyli tzw. mostki termiczne, które pojawiają się na przykład na wieńcach stropowych, nadprożach czy balkonach – miejsca te powodują znaczne straty ciepła.
Braki i nierówności w warstwie izolacyjnej ścian lub dachu, gdzie izolacja jest uszkodzona lub ubywa.
Nieszczelności wokół okien, drzwi oraz w miejscach przejść instalacyjnych, które prowadzą do niekontrolowanego przewiewu i utraty ciepła.
Obszary zawilgocone, których izolacyjność termiczna jest obniżona przez wilgoć, co może sprzyjać rozwojowi pleśni.
Problemy z działaniem systemu grzewczego, jak np. niedrożność lub awarie grzejników, które wpływają na efektywność ogrzewania budynku.

Dzięki precyzyjnej analizie termografii możliwe jest szybkie zlokalizowanie tych defektów oraz opracowanie skutecznych działań naprawczych, co przekłada się na oszczędności energetyczne i poprawę komfortu mieszkańców.